Wesele i my big ass .....!!!!!!!!

Ostatni weekend spędziliśmy bardzo uroczyście i rodzinie, bo na weselu mojej najbliższej kuzynki. Lubię takie rodzinne zjazdy. Pobawiliśmy się, powspominaliśmy stare czasy, osoby których niestety już z nami nie ma. Jak to na weselu były śmiech i łzy. Jeśli chodzi o nasz ubiór, to ja i mój mąż byliśmy ubrani tak jak sobie to od początku założyłam, Salvador prawie też, bo kupić czarną koszulę dla pięcioletniego chłopca graniczyło z cudem, ale jakoś się udało. Niestety największe rozczarowanie zaliczyłam przy Sarce, bo chciałam dla niej te brązowe buty wiązane z Zary, jednak jak się okazało w żadnym sklepie nie było a na zamówienie internetowe było już za późno....tak wiem moja wina ale myślę, że ostatecznie i tak było ok.

We love moro!!!!

Uwielbiam Sarę w takim wydaniu, a Wy??? 

Najlepsze jest to, że moje dziecko nie wyraża żadnego sprzeciwu dla moro, wojskowych butów czy braku różu!!!!!!! Jak bym miała teraz zajrzeć do szafy to nie wiem czy znalazła by się choć jedna różowa rzecz <szok>. O nie przepraszam mamy jasno różowy płaszczyk na jesień. Nie mam nic do różowego koloru, ale jakoś został chyba podświadomie przeze mnie wyparty z szafy Sary.Nie będę się rozpisywać zbytnio, po prostu zostawię Was ze zdjęciami.

Prezentowy szał!!!

Kochani wczoraj nasze dzieciaczki skończyły 5 lat. Dla mnie było to niezwykłe 5 lat. 5 lat ciągłego śmiechu, zabawy ale też i płaczu. 5 lat dumy, radości i obaw. Najpiękniejsze 5 lat mojego życia i choć czasami proszę już wszystkich świętych aby poszły spać i żeby miała wreszcie spokój od zadawania pytań i ich wspólnych kłótni to tak naprawdę nie wyobrażam sobie życia bez nich i za każdym razem gdy są u babci na noc, czuję się dziwnie i nieswojo jak nie ma w domu gwaru, ich śmiechu i płaczu. Mam nadzieję, że będzie nam dane przeżywać każdy rok z nimi i że jako rodzice podołamy z ich wychowaniem:)

Ale o ile dla Nas rodziców urodziny oznaczają cudowny czas, umówmy się że dla dzieci to głównie....... prezenty!!! Tak więc dzisiaj szybki post prezentowy, tzn co ja matka chciałabym aby moje dzieci dostały, tak aby zabawki były rzeczywiście przez dzieci wykorzystane oraz aby je rozwijały.

Flyyyyyyyy

Wakacje są już tylko miłym wspomnieniem. Dzieci uwielbiają przedszkole i swoją Panią więc powrót był dla nich radosny. Ostatnie dni wakacji były różne jeśli chodzi o pogodę, więc jak tylko słonko pozwalało, włóczyliśmy się jak to mówi mój mąż. Któregoś dnia zapytałam dzieci, gdzie chcą jechać, ale wszystkie place zabaw i inne atrakcje były jakoś daleko. jadąc ulicą, zobaczyłam znak lotnisko.... Dzieci były średnio zadowolone, bo skojarzyło im się to z wielkimi maszynami za szybą, których i tak nie można pooglądać z bliska. Jednak to nasze lotnisko to małe lotnisko, dla małych samolotów, szybowców, spadochroniarzy itp. Dzieciaki były w siódmym niebie.  Od hangaru z samolotami dzielił nas tylko żywopłot. A gdy kilka metrów przed nami mały samolot włączył silnik i zaczął startować, dzieci miały buzie tak szeroko otwarte ze zdziwienia, że nie umiałam przestać się śmiać.

Houston mamy problem!!!!

Na początku września wybieramy się na wesele. Tym razem mam jakiś mętlik w głowie i totalnie nie mam nic zaplanowanego.  Wesele praktycznie za tydzień a żadne z nas nie ma jeszcze stroju. Na upartego można by powiedzieć, że moje dzieci mają pełną szafę ciuchów, ale jakoś tak na wesele lubię jak mają na sobie coś wyjątkowego, tak jak ten dzień i coś w czym jeszcze nie były. 

Fun Fun Fun

Uwielbiam dzieciaki w takim stylu. Jeansy i koszula bądź t-shirt. Prosto i elegancko. Nie martwcie się też, że dzieciaki w jeansach na placu zabaw , zapewniam, że było im bardzo wygodnie. Jeansy są w takim rozmiarze żeby nie cisnęły dzieci.  Ten plac zabaw odwiedzamy czasami bo jest dość daleko od nas, musimy jechać około 20 minut samochodem, ale za to jest świetnie wyposażony, obok jest knajpka, można kupić kawkę, herbatkę itp. Co dla mnie jest również bardzo ważne, czyli podłoże, wszędzie jest gruba warstwa piachu. Przyrządy drewniane, obłożone gumą, co daje mi poczucie bezpieczeństwa, a jestem mamą-panikarą.

Przechowalnia dzieci????

Na samą myśl o zakupach z dziećmi dostaję gęsiej skórki. Na każdym kroku, mamooooooo ja chce na karuzele, ja chce loda, ja chce lizaka, ja chce pić, jeść, siku i inne takie, w moim przypadku razy dwa. Zwykłe zakupy zamieniają się w tor przeszkód i wyścig z czasem, oraz trenują moje nerwy i wystawiają je na wielką próbę. Nie raz widzę matkę, która ciągnie za sobą swoje dziecko lub wrzeszczy na nie, ludzie w koło oczywiście mają miny pod tytułem, co za wredna i wyrodna matka, tak swoje dziecko traktuje. A ja ją tak bardzo rozumiem, wiem co ta biedna kobieta przeżywa, jak po piątej już karuzeli dziecko chce kolejną a matka odmawia i dopiero się zaczyna bonanza. Matka wychodzi z siebie, dziecko  dostaje ataku płaczu i zakupy kończą się, zanim tak naprawdę się jeszcze zaczęły.