Chcę biegać!!!!!!

Dla każdej matki oczekiwanie na dziecko to wspaniały czas. Każde kolejne USG, każde bicie serduszka które słyszymy przez głośniki to najmilsza muzyka dla uszu matki. Przez 9 miesięcy nosisz pod sercem swój mały cud, modlisz się aby wszystko zakończyło się pomyślnie. Wyobrażasz sobie jak Twoje maleństwo jest na świecie, pierwszy dotyk, spojrzenie, pierwszy uśmiech , pierwsze kroki....... I nagle w jednej chwili ktoś chce Ci to odebrać, mówi Ci NIE!!!!

Wyobraźcie sobie, że cała ciąża przebiega dobrze, wydaje się, że wszystko jest w porządku i nagle nadchodzi ten upragniony dzień, narodziny Twojego maleństwa. Twój cud jest na świecie i nagle lekarz mówi, że coś jest nie tak i muszą to skonsultować.....

 Czy jesteście w stanie sobie to wyobrazić????? Bo ja nie!!!! Nawet nie chce próbować!!!

Pierwszy raz o Julce usłyszałam od cioci, jakieś 3 tygodnie temu. Na co dzień na mojej facebookowej tablicy pojawia się mnóstwo informacji z prośbą o pomoc, pomagamy na tyle na ile jesteśmy w stanie. Każda krzywda i niesprawiedliwość wobec dziecka jest okrutna. Gdy ciocia opowiedziała mi o tej malutkiej istotce, wiedziałam, że muszę coś zrobić, że może dzięki Wam uda się pomóc tej małej królewnie.

Julka przyszła na świat z hemimelią kości strzałkowych, co oznacza , że tych kości Julka nie ma. W Polsce jedyną możliwością jest AMPUTACJA NÓŻEK i korzystanie z protez. Jedyną szansą na normalne życie dla Julci jest operacja  u Dr Paley'a w Instytucie Wydłużania Kończyn w Stanach Zjednoczonych. Dr Paley po zapoznaniu się z przypadkiem Julci i jest gotowy aby podjąć się operacji i przewiduje iż zakończy się ona sukcesem ALE...... no właśnie niestety jest to ALE i to bardzo duże ALE.....

Aby Julia mogła polecieć i zostać zoperowana potrzebna jest ogromna kwota 300 000 dolarów czyli prawie MILION ZŁOTYCH!!!!

Jednak ta kwota musi być zebrana bardzo szybko gdyż operacja musi być przeprowadzona pomiędzy 18 a 24 miesiącem życia !!!!

Julka 24 lipca tego roku skończyła rok, więc czasu jest juz bardzo mało a rodzice uzbierali  zaledwie 10 % tej kwoty.

Jednak ludzie tacy jak WY mozecie pomóc temu małemu aniołkowi. To własnie MY mozemy przyczynić się do tego aby Julia chodziła i biegała!!!!!!

Bardzo Was proszę jeśli możecie przekażcie to dalej. RAZEM pomóżmy małej Julci stanąć na nóżki!!!

Poznałam tą małą dziewczynkę osobiście, jest śliczna, ma cudowne mądre oczka i jak każde dziecko w jej wieku gdyby tylko mogła juz by próbowała uciekać babci czy mamie.

Aby pomóc Julci mozecie wpłacac pięniążki na jej fundacje

http://www.siepomaga.pl/f/zdazyczpomoca/c/1402

 

http://gogetfunding.com/project/save-julkas-legs-from-amputation

 

 

 

 

 Można wpłacać pieniążki na poniższe konta, w PLN USD i EURO

Fundacja Dzieciom ” Zdążyć z Pomocą”:
ul. Łomiańska 5, 01-685 Warszawa
Bank BPH S.A.
15 1060 0076 0000 3310 00182615
z dopiskiem
22349 Piskorska Julia- darowizna na pomoc i ochronę zdrowia

 

Darowizny w USD:
Kod SWIFT (BIC): BPHKPLPK
PL 48 10600076 0000321000196523
z dopiskiem
22349 Piskorska Julia – darowizna na pomoc i ochronę zdrowia

 

Darowizny w Euro:
Kod SWIFT (BIC): BPHKPLPK
PL 11 10600076 0000321000196510
z dopiskiem
22349 Piskorska Julia – darowizna na pomoc i ochronę zdrowia

 

Pod tym linkiem mozecie wziąć udział w licytacji na rzecz Julci

 

https://www.facebook.com/events/1408317332768214/1444116902521590/


strona internetowa Julki
http://www.julka-piskorska.com/

 

 

C.d.n.....

 

Kochani dziś kolejna porcja zdjęć.  Wybaczcie ilosc ale nie mogę się nigdy opanować. Najgorsze jest to ze zrobilam okolo 4000 zdjec przez dwa tygodnie, więc to i tak jest tylko namiastka :-)

 

Miłego ogladania ;-)

Come Back

 

Witajcie kochani po bardzo długiej przerwie. Nie było nas ponad trzy tygodnie. Najpierwe dwa tygodnie odpoczywalismy w moich rodzinnych stronach a potem po powrocie wiadomo, pranie, sprzatanie i powrót do dnia codziennego. Na poczatku myślałam, że będę dodawać posty z wyjazdu ale stwierdziłam, że chce odpacząć od laptopa i blogosfery. Tak więc odpoczęliśmy i wracamy już do Was. Było świetnie, rodzinka odwiedzona, każdy zadowolony. Zajęć dzieciaki miały mnóstwo a i kompanow do zabawy wielu. Zdjęcia rozłożę na kilka wpisów bo za dużo by bylo na jeden raz. Opisywać nie ma co, więc zostawiam Was z naszymi kadrami.

O co kaman????

Przeglądam dziś kilka blogów i co jeden to podobny temat, myslę sobie ....acha, zaś jakas aferka. Na jednym, że ktoś kogoś brzydko potraktował, na drugim, że żyje tak jak chce i blogerskie aferki ma gdzieś, na kolejnym, że po co to w ogóle komentować jak sie nie podoba, że jak nie chce patrzeć i mówić miłe słówka to sio mi stąd, że blogosfera zła, dobra sratata.

Friends...

Czasami znamy kogoś bardzo wiele lat i wydaje nam się, że możemy nazwać go przyjacielem...wydaje nam się, że możemy na niego liczyć, że częste spotkania i telefony świadczą o wielkiej zarzyłości i potwierdzają tylko iż w nocy o północy jest do naszej dyspozycji. Jakże smutna okazuje się prawda, gdy nagle potrzebujesz tej pomocy ale niestety jej nie otrzymujesz. Pomimo wielu godzin spędzonych razem, pomimo rozmów, okazuje się że niestety ale bardzo się myliłeś. Gdy w grę wchodzi pewna dziedzina życia nagle okazuje się, że potrzebują potwierdzeń, zapewnień, ze Twoje słowo i wieloletnia znajomość nic tak naprawdę nie znaczą....

Wakacje....i co dalej??

 

No tak zaczęły się wakacje, i co dalej. Wiadomo, wyjazdy, baseny itp. Ale przez wiekszość czasu i tak jesteśmy w domu. Jak się mieszka w dużym mieście to rozrywek pewnie jest co niemiara, ale jak sie mieszka w małym tak jak ja to nie jest juz tak super. Ale z dwójką maluchów zawsze jest co robić. Oby tylko pogoda dopisywała i damy rade. Dzieciakom nawet ten sam plac zabaw sie nie nudzi więc, chodzimy, spacerujemy, bawimy się. Chyba nagram je któregos razu bo są tak śmieszne, że czasami można sie popłakać:-)

 

A może wy nam podpowiecie co robić w domu w ten wakacujny czas?????

LEGO

 

Pewna moja mila koleżanka ostatnio zadzwoniła do mnie, abysmy pojechały razem z dziecmi do Krakowa na wystawę klocków LEGO. Jako, że do Krakowa blisko, z chęcią się wybraliśmy.  Dla dzieciaków było to bardzo ciekawe i interesujące doświadczenie. Były w szoku, że w jednym miejscu było tyle klocków i różnych budowli. Salvador co chwilę przy każdej dosłownie gablocie przystawał i jego oczy robiły się coraz większe. Nie mógł ogarnąć co to za szczęśliwe dziecko od którego są te wszystkie klocki. Jeżeli chodzi o mnie to chyba po prostu inaczej to sobie wyobrażałam i oczekiwałam czegoś innego. Chyba spodziewałam się mini LEGOLANDU, myslałam, że wszystko będzie z klocków. Pomimo to również niejednokrotnie byłam pod wrażeniem niektórych budowli.